De tandwielen draaien en je zoomt uit. Een puntdak met zolderraam en schoorsteen verschijnt. Je zoomt verder uit. Het huis wordt een straat. De straat wordt een stad, een land. Steeds verder, tot het zonnestelsel. Tot verwarring plaatsmaakt voor verwondering: dat kleine blauwe stipje… dat is thuis.

Heintz & Kop nemen je mee in een handmatig tevoorschijn getoverde ruimtereis waarvoor je je stoel niet hoeft te verlaten. Het publiek zit rondom een mechanische tafel, geïnspireerd op het Eise Eisinga Planetarium, waar maquettes en live projecties samen een steeds verder uitzoomende wereld vormen. Woordloos en ambachtelijk ontvouwt zich een zintuiglijke reis van straat tot stad, van aarde tot een steeds groter wordend perspectief.
De voorstelling is geen reconstructie, maar een speelse verbeelding van het heelal, opgeroepen met alledaagse materialen: karton, spiegels, een handlier, zaklampen, en misschien zelfs een pingpongbal.

Net als Eise Eisinga, die in zijn eigen woonkamer een planetarium bouwde om grip te krijgen op de onrust in de wereld, maken Heintz & Kop een ruimtereis als gebaar van verwondering en verstilling, een menselijke poging om onze plek te ervaren in het eindeloze universum om ons heen.