Zin om nieuwe makers te ontdekken? Dat doe je van 20 t/m 27 maart mij onze partner Festival Cement in Den Bosch.
Onder de bijna 20 makers vind je ook PLAN makers. We lijsten ze hieronder voor je op.
Ook organiseert PLAN voor het eerst een dag rondom talentontwikkeling, waarvoor betrokken partijen een uitnodiging hebben ontvangen. Heb je deze niet gehad en wil je hier wel bijzijn? Informeer dan bij Floor wat de mogelijkheden zijn: floor@plan-brabant.nl;
De PLAN makers komen ook samen tijdens de Makersdag, waarop ze ontmoeten, delen en natuurlijk ook voorstellingen gaan kijken.
Anna Verkouteren Jansen
Junebug
Twin Peaks meets Astro-TV, maar dan gay. June leidt een onzichtbaar bestaan in een blokhut in het diepe zuiden van de VS. Omringd door de bossen slijt ze haar dagen voor de TV– tot het signaal begint te haperen. Met de ruis op onze hielen flitsen we door een Amerikaans droomlandschap van tv-mediums, afhaalburrito’s, mistige motelkamers en geesten uit het verleden.
Heintz & Kop
The Pale Blue Dot (première)
De tandwielen draaien en je zoomt uit. Het licht verandert en je zoomt uit. Een maquette wordt opgebouwd en je zoomt uit. Verder en verder, van de tafel in de zaal, naar het theater waar je zit, naar Nederland, Europa en daar nog voorbij. Verder nog, tot je verwarring plaatsmaakt voor verwondering: want dat kleine blauwe stipje… dat is thuis.
Lotte Boonstra
Eight (or maybe nine) universal truths about human nature
Een reeks absurdistische en poëtische sculpturen bevraagt hoe de mens graaft, delft en bouwt — steeds dieper vastzittend in zijn eigen mensenspullen. Elk beeld komt voort uit een poging om de wereld te zien in zijn werkelijke vorm. De beelden worden in verschillende samenstellingen uitgevoerd door een verzameling mensen. Op Festival Cement zal Lotte een voorproefje geven van nieuwe sculpturen. Ze laat ze los in de echte wereld rond het centrum van Den Bosch: op groenstroken, bij de bushalte en op straat. Stap op de fiets of wandel door de stad en wie weet, kom je er eentje tegen.
STEL
The show goes on
Twee backpackers op rondreis door Europa in de nachttrein. Onbekenden in de bibliotheek bij de afdeling detectives. Een sollicitatie waarin woorden struikelen over zenuwen en twijfel. Elke scène is een nieuwe kans om verwachtingen te doorbreken, om clichés op te rekken, om elkaar écht te zien. The show goes on is een humorvolle choreografie van beginnen en opnieuw beginnen. En Romy en Thomas? Die proberen elkaar niet alleen als spelers opnieuw te ontmoeten, maar ook als vrienden. Want ook als je iemand al kent, kan je iemand steeds weer voor het eerst proberen te zien.
Tabooboo
TABOOBOO MAKES MUSIC
Tabooboo breekt het podium af in een wervelwind van anussen, baroque pop, camp en cabaret, ergens tussen concert en performance in. EDM en ballads doordrenkt met humor en performativiteit spelen met thema’s als verlangen, taboe en identiteit. Maxime Dreesen presenteert als alter ego Tabooboo voor het eerst nieuwe nummers die deel uitmaken van het langer lopende project ANALBUM. ANALBUM zal later uitkomen, maar op Festival Cement krijgen deze nummers alvast hun eigen moment om te shinen.
Sinds het begin der tijden staren we naar de sterren, op zoek naar betekenis, perspectief, en onze plek in het heelal. Maar wat als je niet omhoog hoeft te kijken om dat gevoel van oneindigheid te ervaren?
In deze grote kleine ruimtereis nemen we je mee langs Orion, de Grote Beer en Cassiopeia—een choreografie van sterrenbeelden die je leidt naar de rand van ons zonnestelsel. In Lift Off onderzoeken we hoe we die overweldigende grootsheid kunnen oproepen in een kleine, alledaagse ruimte zoals een lift. Een plek waar je normaal gedachteloos instapt, verandert in een lanceerplatform voor verstilling en verwondering.
Wat als liefde en haat geen tegenpolen zijn, maar uit dezelfde kracht komen? Wat als het ene slechts de schaduw is van het andere? Dat is wat Paradigm op een fysieke manier onderzoekt. De lichamen van dansers Shailesh Bahoran, Patrick Karijowidjojo en Keshaw Manna bewegen in een eindeloze wisselwerking van duwen en trekken, breken en helen. Met hiphop en breakin’ als taal, rauw en ritmisch. Een gesprek waarin geen woorden nodig zijn.
Een paradigma is een kader waarin we de wereld begrijpen. Maar wat als dat wankelt? In het schijnsel van bewegende lijnen en op de pulserende klanken van adem, ritme en stilte, kantelt de perceptie. Haat en liefde worden geen uitersten, maar schakeringen binnen één vloeiende beweging. Want is dit niet de kern van mens-zijn? De constante strijd tussen aantrekking en afstoting, angst en overgave? Waar we tegenstrijdigheid verwachten, ontstaat symbiose. Waar we grenzen zoeken, vinden we ruimte. Paradigm is geen conclusie, maar een uitnodiging: kijk, herken en kantel mee.
Vanuit een miniatuurversie van de zaal waarin je zit, neemt Plankton je mee op een reis door de toekomst. Want wat gebeurt er als de mens er niet meer is?
Langzaamaan kruipen planten door de kieren van de muren. Beetje bij beetje brokkelt de achterwand af. Reusachtige golven overspoelen de stoelen. Er ontstaat zelfs nieuw leven. De zelfgeknutselde, heel precieze miniatuurversie van de theaterzaal transformeert tot een nieuwe wereld. Plankton prikkelt de fantasie met een intiem kunstwerk voor alle leeftijden zonder woorden. Elke rots wordt ooit een kiezelsteen is een uitnodiging tot groter denken, maar dan op microschaal, voor iedereen vanaf 6 jaar.
Aan de ontbijttafel bij de King Sisters smeer je niet alleen een boterham, maar ook je keel. Het Zing Ontbijt is een muzikaal ochtendritueel vol hoop, speelsheid en onverwachte harmonie.
Niet alleen danst de hagelslag over tafel en fluit de ketel een liedje, ook het publiek zingt mee. Want elke stem telt, hoe die ook klinkt. Helder of schor, jong of oud, bescheiden of krachtig. We zijn met elkaar verbonden, of we nu de boter doorgeven of een klank zingen. Samen met multi-instrumentalist Wessel Schrik transformeren de zussen Joske, Annelie en Marthe Koning een simpel ontbijt tot een moment van gezamenlijkheid.
In deze performance expositie worstelen tien personen tussen de 10 en 73 jaar zich door de grootsheid van menselijke creaties. Ze zitten vast in massieve steenblokken, balanceren op een reusachtige weegschaal en dragen abstracte materie met zich mee. Hoe verhouden onze lichamen zich tot de massa die ons omringt?
In een associatieve kluwen van landschappen, lichamen en objecten neemt Lotte Boonstra je mee in een fantasievol en wrang universum. Een wereld waarin de mens als grootste beeldhouwer van het aardoppervlak verschijnt, en waarin levende en dode materie een duet met elkaar aangaan.
Hoe zou je leven eruit zien als je je seksualiteit opnieuw kon onderzoeken in de publieke ruimte? PEEKABOO is een visioen waarin de wereld een seksspeeltuin is. Een wereld waarin muziek, hypnose, drag, tekst en dans samenkomen.
Dit universum verbeeldt nieuwe manieren van contact via ‘cruising’: het zoeken van vluchtige, seksuele contacten in de buitenlucht. Maxime Dreesen benadert dit fenomeen als het verdwalen in een web van experimentele relaties en onverwachte ontmoetingen. Nieuwsgierigheid en opwinding vormen de rode draad door dit verhaal, dat kinky comedy, campy musical songs en intieme ASMR samenbrengt in een dromerig, teletubbie-achtig landschap.
Theatermaker Maxime Dreesen wil vanuit de slaapkamer de straat op, want seks kan in diens visie ook een activiteit zijn die publiekelijk plaatsvindt met meerdere mensen tegelijkertijd. ‘We leren aan dat seks iets is wat je één op één doet in je bed en dat het heel privé is,’ legt Dreesen uit. ‘Maar je hoeft je niet te verstoppen in de slaapkamer met één persoon. Plezier en genot kun je ook collectief ervaren.’
Interview met Maxime Dreesen voor PLAN Talentontwikkeling Brabant
Tekst: Mina Etemad
Dreesen bedoelt niet dat we allemaal orgies moeten gaan hebben, al mag dat wel als we willen. ‘Ik verlang naar een toekomst die veel spontaner is dan de wereld nu en waar we elkaar meer intimiteit en plezier bezorgen, ook door plekken buiten op te zoeken die verschillende prikkels geven, zoals bossen, parken of sauna’s.’ Niet alleen maar grote groepsekssessies dus, maar wat dan nog meer? ‘Je gaat bijvoorbeeld met een groep mensen naar een bos en verstopt je. Je ziet anderen in de verte en probeert elkaar te vinden. De spanning van het zoeken naar elkaar kun je meenemen in seksuele opwinding.’
Het gaat Dreesen er dus om dat we meer mogelijkheden zien voor seksualiteit dan het standaardbeeld van een koppel dat onder de dekens kruipt. Het verrijkt je leven als je meer vormen van seksualiteit kent, vindt Dreesen.
Kralenketting van stijlen
In diens werk toont die allerlei mogelijkheden voor zulke seksuele bevrijding, waarvoor die op het podium allerlei vormen gebruikt: drag, muziek, dans, tekst. ‘Echt een kralenketting van stijlen.’ Want misschien kan iemand zich beter verhouden tot de bewegingen van het lichaam en verleiding vinden in dans. Voor iemand anders kan het meer in het woord zitten en in hoe je taal gebruikt om te communiceren wat je fijn vindt. Weer een ander voelt zich misschien aangetrokken tot drag omdat je een ander personage aanneemt waardoor je je seksualiteit een andere twist kunt geven.
De voorstelling waar die nu aan werkt vertrekt vanuit cruising. Dreesen: ‘De meest gangbare definitie van cruisen is seks zoeken op openbare plekken. De metaforische definitie is dat je ronddwaalt en in een web van onverwachte ontmoetingen terechtkomt.’ Cruisen wordt nu vooral gedaan door homomannen op homo-ontmoetingsplekken, maar Dreesens missie is dat iedereen naar een strand of park kan gaan en daar seksueel plezier kan beleven, zonder zich onveilig of gegeneerd te voelen.
Hoe de voorstelling, die Peekaboo gaat heten en in januari 2025 in première zal gaan, er precies uit komt te zien weet Dreesen nog niet. Wel zal die voor het eerst met professionele acteurs werken – tot nu toe was Dreesen vooral in soloperformances te zien, waarvoor die ook andere makers uitnodigde. Ook maakte die een protestperformance met jongeren tussen de 16 en 21 jaar over de strijd voor vrijheid binnen seksualiteit en gender.
Een terugkerend element in diens werk is het alter ego Tabooboo, een figuur die schaamte niet als zwakte heeft, maar als kracht. Als een soort van dragperformance belichaamt Dreesen die andere kant van henzelf, al verandert die nauwelijks van uiterlijk – slechts twee rode blush-cirkels op diens gezicht signaleren dat die op dat moment Tabooboo is. ‘Tabooboo zingt en danst om totaal vrij te kunnen zijn en wil andere mensen bevrijden van schaamte’, aldus Dreesen.
Solar-anus
Dat alter ego doet of zegt dingen die Dreesen zelf niet altijd durft. Tijdens een performance slikte Tabooboo bijvoorbeeld eens een denkbeeldig lichtje in en vertelde het publiek hoe dat lichtje een reis aflegde door diens lichaam tot het uit diens anus naar buiten kwam. ‘Langzaamaan kwamen er dan zogenaamd lichtstralen uit me, alsof ik een solar-anus werd die iedereen verblindt. Op een zachte en lieve manier – zonder naakt te zijn of mensen te shockeren – liet ik mensen hun aandacht brengen naar een plek die vaak in het donker zit. Wat gebeurt er als je je die plek voorstelt als een mooie, warme zon?’
Nadat die met Peekaboo heeft getoerd, wil Dreesen zich met Tabooboo wagen aan een muziekalbum. ‘In mijn solovoorstellingen maakte ik al muziek en heb daar enorm veel plezier uit gehaald.’ Dat wil die verder verkennen in een aantal nummers, vertrekkend vanuit hyperpop, gemixt met musical, techno en pianoballades.
Binnenkort gaat Dreesen vijf demo’s opnemen met vijf artiesten die verschillende muziekgenres beheersen. ‘Met elk van die artiesten ga ik een gesprek aan over wat er taboe is voor hen om zo tot een gezamenlijk verhaal of onderwerp te komen.’ Het maakproces moet nog beginnen, hoe de songs zullen klinken is nog een verrassing. Maar net zoals in diens andere werk zal speelsheid, seksualiteit en de wens om nieuwe manieren van samenzijn te ontdekken een rol spelen.
Foto’s: copyright PLAN-portret Maxime Dreesen door Niels Vinck.
Goed nieuws: drie kersverse PLANmakers zijn sinds 1 januari ingestroomd! Arjuna Vermeulen, Alesya Dobysh en Maxime Dreesen kunnen de komende jaren met steun van het netwerk hun talenten verder ontwikkelen. Heel kort iets over de makers, lees meer over ze op hun gloednieuwe pagina’s.
𝗔𝗿𝗷𝘂𝗻𝗮 𝗩𝗲𝗿𝗺𝗲𝘂𝗹𝗲𝗻 begon met dansen in 2002, waarna Breaking uitgroeide tot een manier van leven. In 2020 danste Arjuna bij Theaterfestival Boulevard in Traces van maker Shailesh Bahoran. Hier ontdekte hij zijn aanleg voor andere dansstijlen, zijn creatieve inzicht en zijn expressieve persoonlijkheid. Na jarenlang als autodidact in de breakdance scene actief te zijn geweest, zette Arjuna zijn zinnen op het theater. lees meer
𝗔𝗹𝗲𝘀𝘆𝗮 𝗗𝗼𝗯𝘆𝘀𝗵 komt uit de (Russische) straat-en club scene, waar ze de liefde voor house dance ontwikkelde – een clubstijl die de nadruk legt op gearticuleerd beenwerk en heavy flow. Ze won prijzen bij internationale battle events als Juste Debout (Parijs) en Summer Dance Forever (Amsterdam). Met haar bewegingstaal brengt Alesya haar voetwerk tot abstracties als ritme, pulsatie, stilte of lichaamsgeluiden. lees meer
𝗠𝗮𝘅𝗶𝗺𝗲 𝗗𝗿𝗲𝗲𝘀𝗲𝗻 is theaterregisseur en performer. Het werk van Maxime behandelt thema’s zoals seksualiteit, plezier, gender, falen en queer activisme. Vanuit (semi-)autobiografische bronnen streeft Maxime vervolgens naar een universeel, activistisch en politiek effect. lees meer
Fotografen: (van links naar rechts) Arjuna door Len van der Pol, Alesya door Kate Lock, Maxime door Lennert Madou.
SKYPUNCH COLLECTIVE maakt zintuiglijke performances waarin het lichaam centraal staat. Celine Werkhoven en Anna Zurkirchen gebruiken dans om ervaringen te creëren waarin het publiek fysiek..
Lees verder..In de broedplaatsen kunnen makers hun eerste stappen zetten en zichtbaar maken. Tegelijkertijd is het een kennismaking tussen een maker en partner(s), op basis waarvan een lange(re) samenwerking tot stand kan komen. Er zijn broedplaatsen in Breda, Tilburg, ‘s-Hertogenbosch en Eindhoven.
In PLAN werken de volgende producenten, podia én festivals samen: Festival Cement, Theaterfestival Boulevard, DansBrabant, Het Zuidelijk Toneel, Festival Circolo, De Nieuwe Vorst, Podium Bloos, Parktheater Eindhoven, United Cowboys, Theater Artemis en de Verkadefabriek. Lees hieronder meer over de werking van elke partner of klik door naar ieders website.
